Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) άναψε για δεύτερη φορά το «πράσινο φως» στην επένδυση στο Ελληνικό Αττικής και ειδικότερα για τα έργα που πρόκειται να κατασκευαστούν στο μητροπολιτικό πάρκο Ελληνικού-Αγίου Κοσμά.

Υπενθυμίζεται ότι η Ολομέλεια του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου πρόσφατα με δύο αποφάσεις της (1305 και 1306/2019) απέρριψε τις αιτήσεις ακύρωσης που είχαν συζητηθεί την 7η Δεκεμβρίου 2018. Σήμερα, η Ολομέλεια του ΣτΕ, σύμφωνα με ανακοίνωσή της, με την υπ΄ αριθμ. 1761/2019 απόφασή της (πρόεδρος η Αικατερίνη Σακελλαροπούλου και εισηγητής ο Σύμβουλος Επικρατείας Χρήστος Ντουχάνης), έκρινε και πάλι τη νομιμότητα του από 28.2.2018 προεδρικού διατάγματος «Έγκριση του Σχεδίου Ολοκληρωμένης Ανάπτυξης (ΣΟΑ) του Μητροπολιτικού Πόλου Ελληνικού – Αγίου Κοσμά Περιφέρειας Αττικής» (Α.Α.Π. 35), συνολικής εκτάσεως 6.008.076,24 τ.μ., με τον καθορισμό περιοχών και ζωνών, καθώς και χρήσεων, όρων και περιορισμών δόμησης.  

Ειδικότερα, το ΣτΕ αρχικώς, επαναλαμβάνοντας το περιεχόμενο των προγενέστερων αποφάσεών του σχετικά με την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων και περαιτέρω, έκρινε ότι πολλές από τις πλημμέλειες της μελέτης που είχαν προβληθεί, αφορούσαν την εφαρμογή συστήματος ελέγχου των περιβαλλοντικών συνεπειών του σχεδίου, ζήτημα το οποίο, κατά την έννοια της οδηγίας 2001/42/ΕΚ, ανακύπτει μετά την έγκριση του σχεδίου, και, πάντως, εν προκειμένω, η Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) είχε προνοήσει για την καθιέρωση συστήματος περιβαλλοντικής παρακολούθησης.

Κρίθηκε, ειδικότερα, ότι «νομίμως προβλέπεται η κατάρτιση επιμέρους συμπληρωματικών μελετών, βάσει των οποίων θα λάβει χώρα η περαιτέρω πρόοδος και εφαρμογή του ΣΟΑ, το γεγονός δε ότι αυτές δεν έχουν ακόμη εκπονηθεί δεν συνιστά πλημμέλεια ή έλλειψη της ΣΜΠΕ ή, πολύ περισσότερο, του σχεδίου, αφού αυτά προβλέπονται ως μέρος «συστήματος περιβαλλοντικής παρακολούθησής» του». Κρίθηκε, ακόμη, σύμφωνα κατά την ανακοίνωση πάντα, ότι, «κατά την έννοια της διαδικαστικού χαρακτήρα οδηγίας 2001/42/ΕΚ, οι απόψεις που διατυπώνονται κατά τη διαβούλευση επί σχεδίου ή προγράμματος και της καταρτιζόμενης ΣΜΠΕ πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τη λήψη της απόφασης με την οποία εγκρίνεται το σχέδιο, η αξιολόγηση, όμως, των πληροφοριών αυτών, αλλά και των επ’ αυτών ισχυρισμών των συμμετασχόντων στη διαβούλευση, δεν είναι υποχρεωτικό να προσλαμβάνει τη μορφή ρητής αντίκρουσης όσων από αυτούς δεν είναι ουσιώδεις, κατά μείζονα δε λόγο δεν είναι υποχρεωτικό να οδηγεί στην τροποποίηση του σχεδίου, η οποία, μάλιστα, θα έθετε, ενδεχομένως, ζήτημα νέας διαβούλευσης».

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλούμε εισάγετε το σχόλιο σας
Παρακαλούμε εισάγετε το όνομά σας